Aldatanlar ve aldatılanlar

ALDATILDIM... (7)


16 Nisan 2018 11:05

Ellerini yıkamak için banyoya gitti. Bende ardından karnını doyurduğum oğlumu yatağına yatırıp oturma odasına geçtim. Serdar hala lavobadaydı. Parmak uçlarımda yürüyerek banyoya gittim. Amacım kocamla yeniden yakınlaşmak bir nevi onu tekrardan kendime bağlamaktı. Çünkü Serdar yine bana elini sürmemeye başlamıştı. Ben her ne kadar yakınlaşsam da Serdar uzak duruyordu.

Kocam adeta benden kaçıyordu ve bu beni bir kadın olarak mahvediyordu. Üzerimdekileri çıkardım önce sessizce sonra kapıya yöneldim açmak için ama içeriden Serdar’ın sesi geliyordu. Kiminle konuştuğunu anlamak için kapıyı dinlemeye başladım. Sesi yalvarır gibiydi. Evet birine resmen yalvarıyordu. “Konuşucam onunla, ben sensiz olamıyorum artık”  diyordu. “Boşanıcam” diyordu...

Ne kolay söylüyordu tüm bunları başkasına Serdar?

Evet bir kadın olduğunu biliyordum ama kocamın o kadına yalvardığını, aşk dolu sözlerle konuştuğunu ilk kez duyuyordum.

Konuşmaları beni yıktı

Daha fazla dinlemeye tahammül edemedim, ağlayarak yatak odasına gittim. Bir süre hıçkıra hıçkıra ağlayarak Serdar’ın sesimi duyup gelmesini bekledim ama kocam diğer kadına yalvarmakla öylesine meşguldü ki beni duyamıyordu. Ben onun için yoktum, benden boşanacaktı. Beni terk edecekti. Her şeyi kabullenebilirdim ama Serdar’ın benden tamamiyle gitmesine tahammül edemezdim. Engellemeliydim. Serdar’ın kararını değiştirmeliydim. Tamam o kadınla da olsun ama benden temelli de gitmesin.

Yaşadığım çaresizlik miydi?

Yoksa eziklik mi?

Aşk mıydı?

Yoksa bağımlılık mı?

Siz ne dersiniz, nasıl tanımlarsınız bilmiyorum ama ne yaşadığımı bir tek Allah’la ben biliyorum. O kadın evli olduğunu bilerek kocamı ayarttıysa bende ne yapıp edip onların birlikte olmasını engelliyecektim. Serdar’a öyle bir şey yapacaktım ki bazı duyguların aşktan bile öte olduğunu anlayacaktı. Benden ayrılmayacaktı, ayrılmamalıydı, ayrılamazdı. O giderse ben yaşayamazdım şimdi sıra bunu Serdar’a kanıtlamaktaydı.

Benden boşanamayacaktı

Dolapları karıştırdım, elime geçirdiğim bir kutu hapı kafama diktiğim gibi yuttum. Şimdi düşünme sırası Serdar’daydı. Boş ilaç kutusunu Serdar’ın görebileceği şekilde elime aldım, sonrasını hatırlamıyorum.

Gözlerimi yeniden açtığımda yine bir hastane odasındaydım, Serdar yine baş ucumdaydı. Yanımdaydı ya bu bana yeterdi. En azından boşanalım diyememişti ve bu yaptığım ona asla boşanmak istiyorum dedirtmeyecekti.

İnsan en çok kendini kandırır, evet intihar girişimim işe yaradı kocam benden ayrılmadı ama ayrılmaktan beter etti beni.

Öyle yorgunum, öyle güçsüzüm ki anlatamam.

O günden sonra Serdar annemi arayıp evimizde kalması için ikna etti.

Yıllardır bana hasret olan annem Serdar’ın bu girişiminden çok hoşnut kaldı ve küçük kız kardeşimi de alıp bize geldi. Bu durum Serdar’ın evden rahatça uzaklaşmasına olanak sağladı.

loading...

Reklamın kapanmasına 5 saniye kaldı