Kaan Özbek

Anlarlar mı?


24 Ağustos 2017 03:54

İNSANLAR hiç işe yaramayan çok gereksiz eşyalarının kıymetini bile kaybettiklerinde anlarlarmış.
Sararmış eski bir fotoğrafta Nazım, tabutta yatıyor. Yüzü solgun, o sihirli şiirlerin efendisi, o büyük kavga adamı, o hapisliklere, sürgünlere boyun eğmemiş koca Nazım’dan çekilmiş can. Ölüme boyun eğmiş bir 3 Haziran sabahı…
Dünya şaşkın.
Moskova bir o kadar hüzünlü.
Ama asıl hüznün sahibi kendinden tam 30 yaş küçük olan son sevdası Vera…
Bir bakışı var Nazım’a, üstüne destan yazılır. 
Bir bakışı var sevdiğine, Nazım olsa yazamaz tıkanır.
Vera, sevdiğinin kıymetini sağlığında da bildi elbet. 
Nazım belki de ömrünün en güzel günlerini geçirdi Vera’yla, Vera da çok sevdi Nazım’ı yıllar sonra bir İstanbul ziyaretinde verdiği röportajda hala doluyordu büyük aşkının ardından gözleri.
Nasıl olmasın ki!
Bir imkansızı başarmışlardı.
Nazım, kornişon turşusuyla çalmıştı gönlünü Vera’nın, Vera da hiç umursamamıştı aradaki kayıp yılları.
Tutuşmuştu elleri, sonsuza kadar demişlerdi belki de. Ama ölüm bu ya biyolojik saat işledi ve Nazım olması gerektiği gibi önden gitti.
Ama Vera da gidebilirdi değil mi?
İnsanlar…
‘İnsanlar, sevdiklerinin değerini kaybettiklerinde anlıyor’ deriz de sizce anlıyorlar mı?
Anlamayanlar Vera’nın Nazım’a nasıl baktığına bakmalı…